Pszczelarstwo/Szkodniki/Aethina

Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.
Skocz do: nawigacja, szukaj



Mały chrząszcz ulowy (Aethina tumida)[edytuj]

Larwy małego chrząszcza ulowego w ulu

Mały chrząszcz ulowy (Aethina tumida) pochodzi z Afryki[1]. Jest pasożytem pszczół miodnych, ale na obszarach pierwotnego występowania nie stanowi zagrożenia dla rodzin pszczelich, ponieważ żyjące tam pszczoły cechują się zdolnością oczyszczania gniazda i likwidacji chrząszcza. W roku 1996 on został jednak odkryty również w pasiekach na Florydzie w Stanach Zjenoczonych. Spowodował tam wyginięcie około 25 tysięcy rodzin pszczelich. Sposób, w jaki mały chrząszcz ulowy przywędrował on z Afryki do USA, nie został w pełni ustalony.

Biologia[edytuj]

Dojrzałe chrząszcze mają wydłużony kształt, spłaszczone ciało długości 1/3 ciała pszczoły robotnicy. Są czarno ubarwione, mają trzy pary nóg i maczugowato zakończone czułki. Żerują w ulu i w pomieszczeniach, w których przechowywane są plastry.

Samica składa jaja w ulu na plastrach i w szparach ula. Po 2-4 dniach wygryza się z jajeczka larwa, która podobnie jak dorosłe chrząszcze żywi się jajami i czerwiem pszczoły, pyłkiem, miodem i woskiem. Po 7-21 dniach larwy wypełzają z ula i spadają na ziemię, gdzie zagrzebują się i przechodzą w stadium poczwarki. Po 3-4 tygodniach z poczwarki wygryzają się młode chrząszcze. W ciągu pierwszych dwóch dni chrząszcze są bardzo ruchliwe, latają w promieniu 25 km. Kierując się zapachem rodziny pszczelej, przedostają się do ula.

Objawy inwazji[edytuj]

Pszczoła nie umie się bronić przed małym chrząszczem ulowym. Wystarczy, że do ula przedostanie się kilka samic, aby wylęgające się ze złożonych jaj larwy masowo niszczyły plastry i czerw. Uszkodzone plastry nie nadają się do wychowu czerwiu ani do magazynowania miodu i pyłku. Odchody larw zanieczyszczają miód, który ulega fermentacji i wycieka z komórek plastra. Larwy wydzielają też nieprzyjemny zapach, który działa na pszczoły odstraszająco.

Zwalczanie[edytuj]

Zwalczanie chrząszcza polega na utrzymywaniu czystości w ulu oraz niszczeniu w glebie larw. Stosowane są też środki do niszczenia larw w ulu.

Chrząszcz ginie w zimie poza rodziną pszczelą i w nieogrzewanych pomieszczeniach. Przy temperaturze powietrza poniżej –12°C giną wszystkie jego stadia rozwojowe.

Bibliografia[edytuj]

  1. The small hive beetle (Aethina tumida Murray, Coleoptera: Nitidulidae): distribution, biology and control of an invasive species, J. Apicult. Res., 2008