Przejdź do zawartości

Analiza matematyczna/Układy równań różniczkowych/Przykład 2.1

Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.
Spis treści

Dany jest układ równań:

{x′(t)=−5x−2yy′(t)=x−7y

W zapisie macierzowym 𝕏′=𝔸⋅𝕏 powyższy układ wygląda następująco:

[x′y′]=[−5−21−7]⋅[xy]

Jest to układ równań liniowych jednorodny z dwiema niewiadomymi funkcjami x(t) oraz y(t), zależnymi od jednej zmiennej niezależnej t.

Wartości własne macierzy współczynników

[edytuj]

Rozwiązanie tego układu zaczniemy od znalezienia wartości własnych λ macierzy współczynników 𝔸:

det[𝔸−λI]=0

det[−5−λ−21−7−λ]=

=(−5−λ)(−7−λ)−(−2)=

=35+5λ+7λ+λ2+2=

Δ=144−148=−4

Δ=±2i

λ1=−12+2i2=−6+i

λ2=−12−2i2=−6−i

szukany wyznacznik macierzy ma postać:

=λ2+12λ+37

Zatem rozwiązaniem równania kwadratowego

λ2+12λ+37=0

jest sprzężona para liczb zespolonych λ1=−6+i oraz λ2=−6−i

Zespolone wartości własne

[edytuj]

Szukamy wektorów własnych 𝕍 odpowiadających zespolonej 1-krotnej wartości własnej λ1=−6+i wraz z wartością sprzężoną do niej λ2=−6−i.

W poniższych obliczeniach możemy pominąć sprzężoną wartość własną λ2=−6−i bez żadnych negatywnych skutków dla wyniku ostatecznego.

[𝔸−λ1I]⋅𝕍=0

zatem

[−5−λ1−21−7−λ1]⋅[v1v2]=[00]

[−5+6−i−21−7+6−i]⋅[v1v2]=[00]

[2−2i−42−2−2i]⋅[v1v2]=[00]

co ostatecznie daje układ równań:

{(2−2i)v1−4v2=02v1+(−2−2i)v2=0

Bliżej zajmiemy się pierwszym równaniem. Niech v2=s będzie dowolnym parametrem. Wyznaczymy zatem wartość v1 w zależności od parametru s.

(2−2i)v1−4s=0

v1=4s2−2i=2s1−i

Mnożąc licznik i mianownik przez liczbę sprzężoną do mianownika otrzymujemy:

v1=2s1−i⋅1+i1+i=2s(1+i)1+1=s(1+i)

Ostatecznie otrzymujemy:

{v1=s(1+i)v2=s

Znając wektor własny odpowiadający wartościom własnym λ1,λ2

V=s[1+i1]

możemy wyznaczyć rozwiązanie ogólne układu jednorodnego:

𝕏OJ=s[1+i1]⋅e(−6+i)t

Wzór Eulera

eiφ=cos⁡φ+isin⁡φ

Korzystając ze wzoru Eulera, otrzymamy:

=s[1+i1]⋅(cos⁡t+isin⁡t)e−6t=

=s[cos⁡t+isin⁡t+icos⁡t−sin⁡tcos⁡t+isin⁡t]⋅e−6t=

W pierwszym wierszu grupujemy części rzeczywiste oraz urojone

=s[−sin⁡t+cos⁡t+i(sin⁡t+cos⁡t)cos⁡t+isin⁡t]⋅e−6t

Rozwiązanie ogólne układu jednorodnego

[edytuj]

Ostateczny wynik otrzymujemy, rozkładając ww. wektor na sumę dwóch wektorów zawierających odpowiednio części rzeczywiste oraz urojone (jednostka urojona i została włączona do stałej C2).

𝕏OJ=(C1[−sin⁡t+cos⁡tcos⁡t]+C2[sin⁡t+cos⁡tsin⁡t])e−6t

W postaci macierzy Wrońskiego otrzymujemy następujące rozwiązanie:

𝕏OJ=[−sin⁡t+cos⁡tsin⁡t+cos⁡tcos⁡tsin⁡t][C1C2]e−6t

Wyznacznik macierzy Wrońskiego

[edytuj]

Dla pewności możemy sprawdzić, czy W(t)≠0.

W(t)=det[−sin⁡t+cos⁡tsin⁡t+cos⁡tcos⁡tsin⁡t]=...