Przejdź do zawartości

Aktualizacja i kompilacja jądra w Debianie/Rozwiązywanie problemów

Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.

Ext3, rozwiązywanie problemów, zakończenie

[edytuj]

Ustawianie komputera by używał systemu plików z księgowaniem Ext3

[edytuj]

Pamiętasz, jak mówiłem, że nie skończyliśmy jeszcze konfigurować EXT3? Teraz nadszedł czas, by skończyć. Zanim zaczniemy, będziesz potrzebował jakiegoś edytora tekstowego, takiego jak vim, nano, pico czy jakikolwiek graficzny. Wybierz jakiś i możemy kontynuować.

Po pierwsze, musisz wiedzieć jakie partycje posiadasz w swoim systemie. Jeśli nie pamiętasz, możesz użyć polecenia "df", które powinno wylistować wszystkie zamontowane partycje. Oto przykład, jak taka lista może wyglądać:

Filesystem zamont. na
/dev/hda1 . . . /
/dev/hda3 . . . /usr
/dev/hda5 . . . /var
/dev/hda6 . . . /home

Będziesz potrzebował tych informacji do następnego polecenia. Możesz wprowadzić:

/sbin/tune2fs -j /dev/hdxx (gdzie x jest napędem i numerem partycji, na przykład /dev/hda1 lub /dev/hdb3) w linii poleceń, dla każdej posiadanej partycji albo możesz skorzystać z poniższego skryptu (nie wpisuj '#' ani '>', to są znaki zachęty. Pamiętaj również, by nacisnąć <Enter> po każdej linii i by urządzenia były oddzielone spacjami):

# for each in /dev/hda1 /dev/hda3 /dev/hda5 /dev/hda6
> do
> /sbin/tune2fs -j $each
> done

Jeśli otrzymasz błąd, to albo wpisałeś coś niewłaściwie, albo umieściłeś nieodpowiednie urządzenie na liście; dokonaj odpowiednich poprawek i wprowadź polecenie jeszcze raz.

To powinno przekonwertować wszystkie partycje z ext2 na ext3. Kiedy to zrobisz, musisz powiedzieć Linuksowi, by zamontował wszystkie partycje jako ext3. To miejsce, w którym potrzebujemy edytora tekstowego.

Będąc zalogowanym jako administrator, otwórz plik /etc/fstab. Gdziekolwiek znajdziesz wyraz "ext2", zmień go na "ext3". Gdy skończysz, zapisz plik i wyjdź z edytora.

Musimy zrobić jeszcze jedną rzecz przed restartem (możesz ręcznie odmontować i zamontować wszystkie partycje jako ext3, ale prawdopodobnie dużo prościej będzie po prostu zrestartować system i Linux automatycznie zamontuje wszystko używając ext3).

Wspominałem o tym przedtem, musimy naprawić nasze urządzenie /dev/cdrom. W tym momencie wskazuje na coś w stylu /dev/hdb, a odkąd zrobiliśmy emulację SCSI, nasz CD-ROM już tam nie istnieje. Musimy naprawić dowiązanie /dev/cdrom.

By tego dokonać, musimy najpierw dowiedzieć się, na co mamy zmienić to dowiązanie. Prawdopodobnie będzie to /dev/scd0, ale musimy się upewnić. Włóż do napędu płytę z danymi i wprowadź:

mount /dev/scd0 /cdrom

Jeśli wszystko dobrze poszło, powinieneś móc wprowadzić ls /cdrom w linii poleceń i otrzymać listę katalogów na płycie. Jeśli nie, a zwłaszcza gdy masz więcej niż jedno urządzenie CD w swoim komputerze, spróbuj z innym urządzeniem, takim jak /dev/scd1, /dev/scd2, itd.

Gdy już zdecydujesz, który napęd będzie domyślnym napędem CD, ustaw by dowiązanie symboliczne /dev/cdrom wskazywało na niego (prawdopodobnie pamiętasz dowiązania symboliczne z naszej dyskusji o tym, gdzie zapisać źródła jądra. /dev/cdrom jest po prostu dowiązaniem symbolicznym do urządzenia w Twoim komputerze). By zademonstrować, jak to zrobić, posłużę się swoim systemem, na którym domyślny napęd CD jest na /dev/scd0. By zmienić dowiązanie symboliczne /dev/cdrom, tak by wskazywało na właściwe urządzenie, wprowadź poniższe polecenia:

  • rm /dev/cdrom (to usunie aktualne, niewłaściwe dowiązanie symboliczne /dev/cdrom)
  • ln -s /dev/scd0 /dev/cdrom (to stworzy nowe dowiązanie symboliczne /dev/cdrom wskazujące na prawidłowe urządzenie)

To powinno wystarczyć. By się upewnić, w linii poleceń wprowadź umount /cdrom by odmontować CD, który montowałeś kilka minut temu. Następnie, wprowadć mount /cdrom. Teraz powinieneś móc wyświetlić listę katalogów na płycie za pomocą polecenia ls /cdrom. Jeśli to zadziała, to znaczy, że wykonałeś wszystko poprawnie. Jeśli nie, wróć i sprawdź swoje ustawienia jeszcze raz. Sprawdź również za pomocą polecenia cat /etc/fstab, czy na liście znajduje się linia zaczynająca się od /dev/cdrom /cdrom. Mimo, że jest raczej pewne, że aktualnie się tam znajduje, to jednak warto to sprawdzić, czy wszystko działa. Jeśli taki wpis nie istnieje, dodaj następującą linię w pliku fstab:

/dev/scd0 /cdrom cd9660 ro,noauto 0 0

Jeśli wszystko działa prawidłowo, nadszedł czas restartu. Jeśli podczas konfiguracji umieściłeś płytę uruchomieniową w napędzie, usuń ją, zanim będziesz restartował komputer.

Co, jeśli coś pójdzie nie tak?

[edytuj]

Zakładając, że jest to prawdopodobnie pierwszy raz, kiedy kompilujesz jądro, możliwe, że popełniłeś jakiś błąd (na przykład wybrałeś złą kartę dźwiękową w jądrze).

Jest kilka rzeczy, które musisz zrobić przed ponowną próbą kompilacji jądra. Po pierwsze, musisz usunąć lub zmienić nazwę pliku .deb z katalogu /usr/src (lub wybierz inną nazwę podczas kroku make kpkg wymienionego wcześniej w artykule).

Następnie, jeśli próbujesz rekompilować tę samą wersję co przedtem (na przykład 2.4.20), musisz zmienić nazwy lub usunąć kilka rzeczy. Miłą rzeczą jest to, że podczas dpkg -i <plik z jądrem.deb> otrzymasz informacje, mówiące co dokładnie powinieneś usunąć lub czego nazwę zmienić. Gdy zobaczysz te informacje, uruchom nowe okno xterm i usuń lub zmień nazwę przeszkadzającego katalogu, wciśnij CTRL+C by przerwać proces dpkg -i w pierwszym oknie, a następnie uruchom go ponownie. Wszystko powinno przejść bez problemu.

Jest jeszcze coś, na co chciałbym zwrócić uwagę w tym artykule. Czytaj wszystko, zarówno ten dokument, jak i ekrany z pomocą. Nie zgaduj, bo inaczej masz prawie gwarantowane błędy.

Zakończenie

[edytuj]

To koniec. Mam nadzieję, że jesteś trochę bardziej obeznany z pobieraniem, konfiguracją i kompilacją jądra Linuksa pod Debianem. Mam również nadzieję, że nauka Debiana była przyjemna.

v0.11 ..::.. 17 maj 2003

Clinton de Young

polskie tłumaczenie Polish Debian Documentation Project (PDDP)