Chemia organiczna/Węglowodory aromatyczne/Węglowodory aromatyczne - wstęp

Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dawniej terminu związki aromatyczne używano dla określenia substancji o charakterystycznym zapachu. Przykładem mogą być benzaldehyd (wyizolowany z wiśni, brzoskwiń i migdałów), toluen i benzen (jeden z produktów suchej destylacji węgla).

Benzaldehyd
Toluen
Benzen
Benzaldehyd Toluen Benzen

Jednak w toku badań nad tą grupą związków okazało się, że wykazują one szereg właściwości chemicznych odróżniających je od innych klas związków organicznych. Z czasem wydzielono związki aromatyczne jako osobną grupę, a kryterium zapachu przestało mieć znaczenie. Obecnie do związków aromatycznych zalicza się substancje zawierające w swoich cząsteczkach pierścień aromatyczny - płaski pierścień atomów węgla lub węgla i innych pierwiastków, zawierający nieparzystą liczbę sprzężonych i zdelokalizowanych wiązań podwójnych.

Pierścień aromatyczny

Wiele związków występujących w przyrodzie zawiera pierścienie aromatyczne. Estron, należący do klasy hormonów, a także morfina, lek uśmierzający ból, posiadają takie fragmenty cząsteczek. Również diazepam (valium), lek otrzymywany syntetycznie, wykazuje właściwości aromatyczne.

Estron
Morfina
Diazepam
Estron Morfina Diazepam

Związki aromatyczne stanowią znaczącą część znanych dziś związków organicznych.