Pszczelarstwo/Rośliny/Malina

Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
« Pszczelarstwo
Malina (Rubus)
»
Rośliny pszczelarskie Tabela roślin pszczelarskich


Malina
2
Systematyka wg Reveala
Rząd: różowce
Rodzina: różowate
Rodzaj: jeżyna
Nazwa systematyczna
Rubus L.

Malina (Rubus)[edytuj]

Kwitnienie Kolor pyłku Nektar Pyłek Spadź Wartość
Malina
V - VI kremowo-beżowy +++ +++ +++
  • Koncentracja cukru w nektarze: 30-50%
  • Wydajność miodowa: 150 kg/ha plantacji[1][2]

Malina jest półkrzewem dziko rosnącym oraz ogrodowym, na niektórych terenach uprawianym także towarowo. W Polsce plantacje malin znajdują się głównie na Lubelszczyźnie. Krzewy malin osiągają wysokość 2 m. Odmiany dziko rosnące w lasach i na nieużytkach kwitną na pędach dwuletnich. Zaczątki pąków tworzą się późnym latem i jesienią poprzedniego roku. Okres zimy jest niezbędny do ostatecznego powstania pąków. Najlepiej rosną na urodzajnych glebach lessowych, dobrze znoszą lekki półcień.

Odmiany kwitnące na pędach jednorocznych (tzw. maliny jesienne) są odmianami uprawnymi.

Maliny kwitną stosunkowo długo - począwszy od maja przez okres ok. 4 tygodni.

Maliny w pasiece[edytuj]

Wszystkie odmiany malin są bardzo chętnie odwiedzane przez pszczoły, dostarczając im obfitego pożytku nektarowego i pyłkowego. Uzyskanie odmianowego miodu malinowego jest jednak możliwe tylko w sąsiedztwie dużych plantacji lub w pobliżu leśnych maliniaków. Jest to roślina będąca niezawodnym źródłem pożytku, nawet przy złej pogodzie. Kwitnące maliny są oblatywane przez pszczoły przez cały dzień, od świtu do zmroku.

Krzewy malin doskonale nadają się na żywopłoty w pasiece.


Bibliografia[edytuj]

  1. Pszczelarstwo, 1971/6
  2. Miód malinowy, Min. Rolnictwa i Rozwoju Wsi, 2006