Niemiecki/Gramatyka/Stopniowanie przymiotników

Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stopniowanie przymiotników (die Steigerung von Adjektiven)[edytuj]

Podobnie jak w języku polskim stopniowanie obejmuje zasadniczo trzy stopnie (Vergleichsformen/Steigerungsformen):

stopień równy (der Positiv)
stopień wyższy (der Komparativ)
stopień najwyższy (der Superlativ)

Stopień równy (der Positiv)[edytuj]

  • Stopień równy odpowiada podstawowej formie przymiotnika:
    np. bunt, klein, kurz, lang, müde, salzig, ...

Stopień wyższy (der Komparativ)[edytuj]

  • Stopień wyższy tworzy się z reguły poprzez dodanie do podstawowej formy przymiotnika końcówki -er:
    np. bunter, kleiner, salziger, ...
  • Jeżeli forma podstawowa kończy się na -e, to dodawane jest tylko -r:
    np. müder, ...
  • W przypadku niektórych przymiotników, jeżeli ich forma podstawowa zawiera samogłoski ulegające przegłosowi, ten przegłos w stopniu wyższym (i najwyższym) się pojawia:
    np. kürzer, länger,...

Stopień najwyższy (der Superlativ)[edytuj]

  • Tworzenie stopnia najwyższego polega z reguły na dodaniu do podstawowej formy przymiotnika końcówki -st oraz końcówki fleksyjnej:
    np. kleinst-, müdest-, salzigst-, ...
  • Jeżeli forma podstawowa jest zakończona na -d, -t, -s, -ss, -ß, -z, -tz, -x, -sk lub -sch i w ostatniej sylabie podstawowej formy przymiotnika występuje pełna samogłoska, to należy dodać -est i końcówkę fleksyjną:
    np. buntest-, ...
  • W przypadku niektórych przymiotników, jeżeli ich forma podstawowa zawiera samogłoski ulegające przegłosowi, ten przegłos w stopniu najwyższym (i wyższym) się pojawia:
    np. kürzest-, längst-,...