Niemiecki/Gramatyka/Deklinacja przymiotników

Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.
Skocz do: nawigacja, szukaj

Deklinacja przymiotników (Deklination der Adjektive)[edytuj]

  • Z reguły przymiotniki podlegają zarówno odmianie jak i stopniowaniu, ale tak w języku niemieckim jak i w polskim istnieją też przymiotniki nieodmienne.
  • Zdecydowana większość przymiotników odmienia się wg:
deklinacji mocnej (starke Flexion), jeżeli występują bez rodzajnika
deklinacji słabej (schwache Flexion), jeżeli występują z rodzajnikiem określonym (der, die, das itp.) lub zaimkiem wskazującym (dieser, diese, dieses; jener, jene, jenes ...)
deklinacji mieszanej (gemischte Flexion), jeżeli występują z rodzajnikiem nieokreślonym (ein, eine itp.), zaimkiem nieokreślonym (kein, keine itp.) albo zaimkiem dzierżawczym (mein, dein, sein itp.)
deklinacja mocna (starke Flexion)
lp (Singular) lm (Plural)
m f n m, f, n
Nom. -er -e -es -e
Gen. -en -er -en -er
Dat. -em -er -em -en
Akk. -en -e -es -e
deklinacja słaba (schwache Flexion)
lp (Singular) lm (Plural)
m f n m, f, n
Nom. -e -e -e -en
Gen. -en -en -en -en
Dat. -en -en -en -en
Akk. -en -e -e -en
deklinacja mieszana (gemischte Flexion)
lp (Singular) lm (Plural)
m f n m, f, n
Nom. -er -e -es -en
Gen. -en -en -en -en
Dat. -en -en -en -en
Akk. -en -e -es -en