Przejdź do zawartości

Niemiecki/Gramatyka

Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.

Gramatyka

[edytuj]

Język niemiecki należy do języków fleksyjnych bazujących na deklinacji i koniugacji. Koniugacja w języku niemieckim jest w porównaniu z innymi językami stosunkowo mocno rozbudowana. Natomiast deklinacja w porównaniu z deklinacją w łacinie czy w języku polskim jest stosunkowo uboga i obejmuje zaledwie cztery przypadki.

Części mowy (Wortarten)

[edytuj]

Czasownik (Verb)

[edytuj]

Koniugacja czasowników obejmuje:

odmianę przez osoby (Person)
liczbę (Numerus)
tryb (Modus)
czas (Tempus)
stronę (Genus)

Czasy (Tempora)

[edytuj]

Rekcja (Rektion)

[edytuj]

Rzeczownik (Substantiv/Nomen)

[edytuj]

Deklinacja w języku niemieckim wyróżnia cztery przypadki i dwie liczby:

Nominativ Sing./Pl.
Genitiv Sing./Pl.
Dativ Sing./Pl.
Akkusativ Sing./Pl.

Liczebnik (Zahlwort)

[edytuj]

Przyimek (Präposition)

[edytuj]

Przymiotnik (Adjektiv)

[edytuj]

Przysłówek (Adverb)

[edytuj]

Partykuła (Partikel)

[edytuj]

Spójnik (Konjunktion)

[edytuj]

Składnia (Satzlehre, Syntax)

[edytuj]

Części zdania (Satzglieder)

[edytuj]

Podmiot (Subjekt)

[edytuj]

Orzeczenie (Prädikat)

[edytuj]

Ciekawostki:

  • Przeczenie nicht należy do tej części zdania, do której się odnosi (np. Ich komme nicht do orzeczenia).
  • Czasowniki sein, werden, bleiben, heißen, gelten wymagają orzecznika (Prädikativ)

Dopełnienie (Objekt)

[edytuj]
  • Dopełnienie bliższe w bierniku (Akkusativobjekt)
  • Dopełnienie bliższe w celowniku( Dativobjekt)
  • Dopełnienie bliższe w dopełniaczu (Genitivobjekt)

Dopełnienie przyimkowe (Präpositionalobjekt)

[edytuj]

Okolicznik (Adverbiale Bestimmung)

[edytuj]

Zdania podrzędnie złożone (Satzgefüge)

[edytuj]
Spis treści