Przejdź do zawartości

Ogólna teoria względności/Współrzędne Eddingtona-Finkelsteina

Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.
Ogólna teoria względności
Ogólna teoria względności
Współrzędne Eddingtona-Finkelsteina

Licencja
Autor: Mirosław Makowiecki
Absolwent UMCS Fizyki Komputerowej Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie

Dotyczy: książki, do której należy ta strona, oraz w niej zawartych stron i w nich podstron, a także w nich kolumn, wraz z zawartościami.
Użytkownika książki, do której należy ta strona, oraz w niej zawartych stron i w nich podstron, a także w nich kolumn, wraz z zawartościami nie zwalnia z odpowiedzialności prawnoautorskiej nieprzeczytanie warunków licencjonowania.
Umowa prawna: Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Autor tej książki dołożył wszelką staranność, aby informacje zawarte w książce były poprawne i najwyższej jakości, jednakże nie udzielana jest żadna gwarancja, czy też rękojma. Autor nie jest odpowiedzialny za wykorzystanie informacji zawarte w książce, nawet jeśli wywołaby jakąś szkodę, straty w zyskach, zastoju w prowadzeniu firmy, przedsiębiorstwa lub spółki bądź utraty informacji, niezależnie czy autor (a nawet Wikibooks) został powiadomiony o możliwości wystąpienie szkód. Informacje zawarte w książce mogą być wykorzystane tylko na własną odpowiedzialność.


Wiemy jednak, że w metryce Schwarzchilda występuje nieciągłość dla r=rg=2GMc2, można go usunąć obierając pewien rodzaj współrzędnych. Tym razem rozważmy współrzędne Eddingtona-Finkelsteina.

Definicja współrzędnych Eddigtona-Finkelsteina

[edytuj]

Rozważmy promień świetlny biegnący radialnie, jeśli zachodzi dθ=dφ=0. Gdy spełniona jest tożsamość dla kwadratu interwału czasoprzestrzennego ds2=0, czyli interwał czasoprzestrzenny jest zerowy.

0=ds2=(1−rgr)c2dt2−dr21−rgr
(14.1)

co można zapisać na podstawie (14.1), że kwadrat różniczki współrzędnościowego czasu jest wyrażony za pomocą kwadratu współrzędnościowego promienia:

c2dt2=dr2(1−rgr)2
(14.2)

Co po z pierwiastkowaniu obustronnie równości na różniczkach (na infinitezymalnych zmianach) (14.2), ale gdy r≠ rg, otrzymujemy:

cdt=±dr1−rgr
(14.3)

Całkujemy obustronnie tożsamość (14.3) lewostronnie względem czasu, a prawostronnie względem promienia kulistego r.

ct=±∫dr1−rgr⇒ct=±∫rdrr−rg⇒ct=±∫rdrrg(rrg−1)
(14.4)

Ze wzoru (14.4) dostajemy zależność łącząca współrzędną czasu ze współrzędną położenia radialnego:

ct=±∫rg{1+1rrg−1}drrg⇒ct=±r±ln⁡|rrg−1|+const
(14.5)

Pozostawiając stałą po prawej stronie równości (14.5) a pozostałe wielkości przenosimy na jej lewą stronę i ostatecznie odwracając stronami omawianą równość:

const⁡=ct∓r∓ln⁡|rrg−1|
(14.6)

Zastępując naszą stałą zmienną U i wybierając znaki minus gdy r>rg, a także stałą V ze znakiem plus gdy r<rg, zatem ze względu na dowolność stałej całkowania mamy:

U=ct−r−rgln⁡(rrg−1)
(14.7)
V=ct+r+rgln⁡(1−rrg)
(14.8)

Powyższe zmienne są to nowe zmienne, które obowiązują w rozważanej metryce.

Metryka Eddigtona-Finkelsteina

[edytuj]

W zależności od zdefiniowanych współrzędnych U i V, można zdefiniować metrykę wedle zmiennej (14.6) lub (14.8) wedle:

ds2=(1−rgr)dU2+2dUdr−r2dΩ2
(14.9)
ds2=(1−rgr)dV2−2dVdr−r2dΩ2
(14.10)

Za pomocą poprzednio zdefiniowanych w zmiennych otrzymaliśmy dwa rodzaje metryk w zależności od zmiennej czy od U lub czy to V będziemy za pomocą ich pisali naszą metrykę, tzn. czy (14.9) lub (14.10).

Dowód metryki Eddigtona-Finkelsteina przy zmiennej U

[edytuj]

Będziemy tu omawiać metrykę Eddigtona-Finkelsteina przy zmiennej U zdefiniowanego wedle wzoru (14.6) przy metryce (14.9). Policzmy najpierw pochodną cząstkową współrzędnej U względem czasu współrzędnościowego t i przekonamy się, że ona jest równa wielkości stałej, która jest wielkością stałą:

∂U∂t=c
(14.11)

A także też wyznaczmy pochodną funkcji U względem położenia radialnego r:

∂U∂r=−1−rg1rrg−11rg=−1−(rrg−1)−1
(14.12)

Rozpatrując definicję różniczki zupełnej można napisać różniczkę zmiennej U, korzystając z policzonych pochodnych cząstkowych przestawionych w punkcie (14.11) oraz w punkcie (14.12):

dU=∂U∂tdt+∂U∂rdr=cdt+(−1−(rrg−1)−1)dr
(14.13)

Teraz udowodnijmy naszą rozważaną metrykę (14.9) tzn.: przy zmiennej U, wyznaczając wyrażenie:

(1−rgr)dU2+2dUdr=(1−rgr)[cdt+(−1−(rrg−1)−1)dr]2+2dr[cdt+(−1−(rrg−1)−1)dr]=

=(1−rgr)[c2dt2+(1+(rrg−1)−1)2dr2−2cdtdr(1+(rrg−1)−1)]+2drcdt−2dr2(1+(rrg−1)−1)=
=(1−rgr)c2dt2+dr2[r−rgr(1+rgr−rg)2−2(1+rgr−rg)]+2cdtdr[−r−rgr(1+rgr−rg)+1]=
=(1−rgr)c2dt2+dr2(r−rgrr2(r−rg)2−2rr−rg)+2cdtdr(−r−rgrrr−rg+1)=

=(1−rgr)c2dt2+dr2(rr−rg−2rr−rg)=(1−rgr)c2dt2−dr2rr−rg=(1−rgr)c2dt2−dr21−rgr
(14.14)

Na podstawie (14.14) i definicji metryki Eddigtona-Finkelsteina ze zmienną U (14.9) metryka ta przechodzi w metrykę Schwarzchilda (10.67), a więc nasza metryka jest poprawna dla pola sferycznie symetrycznego.

Dowód metryki Eddigtona-Finkelsteina przy zmiennej V

[edytuj]

Będziemy tu omawiać metrykę Eddigtona-Finkelsteina przy zmiennej U zdefiniowanego wedle wzoru (14.8) przy metryce (14.10). Policzmy najpierw pochodną cząstkową współrzędnej U względem czasu współrzędnościowego t i przekonamy się, że ona jest równa wielkości stałej, która jest wielkością stałą:

∂V∂t=c
(14.15)

a teraz wyznaczmy pochodną zmiennej V względem położenia radialnego współrzędnościowego:

∂V∂r=1+rg11−rrg(−1)1rg=1−(1−rrg)−1
(14.16)

Rozpatrując definicję różniczki zupełnej znanej z analizy można napisać różniczkę zmiennej V korzystając z (14.15) i (14.16) w postaci:

dV=∂V∂tdt+∂V∂rdr=cdt+(1−(1−rrg)−1)dr
(14.17)

Teraz udowodnijmy naszą rozważaną metrykę tzn.: przy zmiennej V, wyznaczając wyrażenie:

(1−rgr)dV2−2drdV=(1−rgr)[cdt+(1−(1−rrg)−1)dr]2−2dr[cdt+(1−(1−rrg)−1)dr]=

=(1−rgr)[c2dt2+(1−(1−rrg)−1)2dr2+2cdtdr(1−(1−rrg)−1)]−2drcdt−2dr2(1−(1−rrg)−1)=
=(1−rgr)c2dt2+dr2[(1−rgr)(1−rgrg−r)2−2(1−rgrg−r)]+2cdtdr[(1−rgr)(1−rgrg−r)−1]=

=(1−rgr)c2dt2+dr2[r−rgrr2(rg−r)2+2rrg−r]+2cdtdr[r−rgr−rrg−r−1]=(1−rgr)c2dt2+
+dr2[−rrg−r+2rrg−r]=(1−rgr)c2dt2+dr2rrg−r=(1−rgr)c2dt2−dr2rr−rg=(1−rgr)c2dt2−dr21−rgr
(14.18)

Czyli doszliśmy, że metryka Eddigtona-Finkelsteina przy zmiennej V (14.10) przechodzi w metrykę Schwarzchilda (10.67), czyli otrzymaliśmy wniosek, że ta nasza metryka dla pola sferycznie symetrycznego jest poprawnie zdefiniowana.